نمايشگاه مطبوعات و بررسي مشكلات برگزاري آن از نگاه مدير مسئول روزنامه قدس
بعد از تماس هاي مكرري كه خبرنگار ستاد خبري شانزدهمين جشنواره مطبوعات و خبرگزاري ها با مدير مسئول محترم روزنامه قدس جهت انجام مصاحبه به عمل آورد ، ايشان ترجيح داد گزارش ذيل را به دبيرخانه جشنواره ارسال نمايد كه با  هم  مي خوانيم :
•    نمايشگاه تهران ميزبان سيزده دوره
تاكنون پانزده نمايشگاه سراسري مطبوعات در كشورمان بر پا شده كه سيزده دوره آن، ضميمه نمايشگاه كتاب و در محل نمايشگاه دائمي تهران برگزار شده است .
به اعتقاد بسياري از صاحب نظران برگزاري نمايشگاه مطبوعات در كنار نمايشگاه كتاب، مطبوعات را به حاشيه    مي راند به نحوي كه حتي مقامات افتتاح كننده ، معمولا بازديد از نمايشگاه مطبوعات را فاكتور مي گرفتند .
بازديدكنندگان مطبوعات معمولا سرريز نمايشگاه كتاب محسوب مي شدند و جز در مواردي كه بازار سياست داغ بود ، اين نمايشگاه ، از رونق چنداني برخوردار نبودند .
معمولا سالنهاي خوب نمايشگاه تهران به غرفه هاي كتاب اختصاص مي يافت و سالهاي باقي مانده به مطبوعات سپرده مي شد .
به اين ترتيب مي توان اشكالات برگزاري نمايشگاه مطبوعات در محل نمايشگاه دائمي تهران و همزماني آن با نمايشگاه كتاب را به اين شرح طبقه بندي كرد :
الف) فرعي تلقي شدن نمايشگاه مطبوعات در مقايسه با كتاب
ب) نامعين بودن بازديدكنندگان نمايشگاه مطبوعات
ج) اختصاص فضاهاي نامرغوب نمايشگاه به مطبوعات به علاوه مشكلاتي چون محدوديت مساحت سطح اشغال
د) همچنين نمايشگاه دائمي از حيث محل استقرار در منطقه اي واقع مي باشد كه دسترسي و تردد در خيابانهاي منتهي به آن بسيار سخت بوده و با ترافيكي آن بسيار سنگين و آزار دهنده بود. اين معضل با در نظر گرفتن خيل بازديد كنندگان نمايشگاه كتاب ، مبين دشواري هاي بسيار بود .
•    نمايشگاه چهاردهم – اولين تجربه جدايي مطبوعات از كتاب
و اما با توجه دلايل فوق و مضايقي كه براي برگزاري نمايشگاهها در نمايشگاه تهران ايجاد شد : چهاردهمين نمايشگاه مطبوعات ايران در محل كانون فكري كودكان در خيابان حجاب برگزار شد . اين نمايشگاه اگر چه مستقل از كتاب و در مساحتي بزرگتر برگزار گرديد ولي مشكلات در برداشت و يك نمايشگاه موقتي و يك نوبته به شمار  مي رفت .
•    مصلي تهران محل جديد نمايشگاه مطبوعات
پس از تجربه نمايشگاه چهاردهم ، نمايشگاه پانزدهم در محل مصلي تهران داير شد . محلي كه محدوديت مسافت سطح اشغال را رفع كرد اما به دليل آن كه اساسا كار كرد نمايشگاهي نداشت  مشكلات ديگري را پيش روي    دست اندركاران و باز ديد كنندگان قرار داد.
-    تعداد باز ديد كنندگان با كاهش محسوسي مواجه شد.
-    نمايشگاه در روز هاي سرد آبان ماه بر گزار شد در حالي كه سقف بلند و مسجدي مصلي امكان تامين گرمايش غرفه ها را سلب كرده بود.
-    همچنين باز ديد كنندگان لا جرم بايد مسافت نسبتا طولاني را پياده طي مي كردند تا بتوانند خود را به سالن نمايشگاه برسانند كه خود از مشكلات جدي به حساب مي آمد .
با توجه به آنچه از نظر گذشت مي توان درباره موارد ذيل تامل نمود :
الف: اگر مساحت زير اشغال نمايشگاه و پذيرش تعداد بيشتري از نشريات و خبرگزاريها مهم باشد قطعا مصلاي تهران بهترين جاي قابل دسترس در مركز كشور براي برگزاري نمايشگاه مطبوعات است . بخصوص اينكه مشكل بعد مسافت اين مكان براي تهرانيها در حال هضم شدن است .
اما چنانچه گزينشي تر نشريات به نمايشگاه دعوت شوند بي ترديد كانون فكري كه در خيابان حجاب و در مجاورت دانشگاه تهران واقع است مي تواند محل بهتري براي برپايي نمايشگاه مطبوعات باشد و حضور دانشجويان و بازديدكنندگان بيشتر به خاطر قرار داشتن در محدوده مناسب شهري از جمله مزيت هاي محل مورد بحث است .
چنانچه با زاويه متفاوتي به موضوع نمايشگاه مطبوعات نگاه كنيم شايد اين مطلب قابل تامل باشد كه آيا برگزاري سالانه نمايشگاه مطبوعات ضرورت دارد . در نگاه نخست مي توان اظهارنظر كرد كه خير و اين پيشنهاد كه نمايشگاه دو سالانه برگزار گردد مقبول به نظر مي رسد .
و پيشنهاد ديگر اينكه مي توان نمايشگاه مطبوعات را در منطقه اي از كشور كه قابليت مناسب دارند برگزار كرد . به نحوي كه همه نشريات و خبرگزاري ها در هر دو منطقه حضور داشته باشند . در اين صورت مي توان يك نمايشگاه را در شرق و ديگر را در غرب كشور داير كرد . نمايشگاه بين المللي مشهد و زنجان از جمله مكان هايي هستند كه قابليت برگزاري چنين نمايشگاههايي را به خوبي دارند .
•    اثر بخشي جشنواره مطبوعات بر شكوفايي مطبوعات
صاحب نظران جشنواره ها به ويژه با موضوعات فرهنگي معتقدند جشنواره ها مي توانند در رشد و توسعه موضوعات بسيار مفسد و يا بسيار مضر باشد و كمتر اتفاق مي افتد كه اين امر حد وسطي داشته باشد جشنواره ها وقتي با شاخص هاي تخصصي و حرفه اي اداره مي شوند و سليقه و دخالتهاي نابجا وجود دارد ، مي توانند در جهت دهي حرفه اي بسيار مفيد ، انگيزه بخش و اثربخش باشند اما در غير اين صورت جشنواره ها به عامل ياس و نوميدي عده زيادي مبدل شده ، راه و مسير رشد دچار ابهام و ناشفافي مي شود . در جشنواره ها نبايد سياست هاي زودگذر و مقطعي ملاك عمل باشد زيرا در اين صورت نوعي مه آلودگي فرا روي مخاطبان جشنواره قرار مي گيرد . تاثير جشنواره ها بستگي به استمرار حركتي روشن و نسبتا پايدار دارد و جشنواره موردي و يا جشنواره هايي كه هر دفعه ماهيت خود را تغيير  مي دهند نمي توانند چندان الهام بخش و مثمر ثمر باشند .